Sławę zdobył dzięki poematowi encyklopedycznemu w siedmiu pieśniach La Sepmaine ou La Création du monde (Tydzień albo stworzenie świata, 1578-1584). Utwór ten, obficie czerpiący z wątków Starego Testamentu, został przetłumaczony na wiele języków i miał ponad sto pięćdziesiąt wydań w ciągu niespełna osiemdziesięciu lat. Stał się również źródłem inspiracji dla Johna Miltona, Joosta van den Vondela, Torquata Tassa i George’a ByronaZdana Matuszewicz, Guillaume du Bartas, [w:] Mały słownik pisarzy francuskich, belgiskich i prowansalskich, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 79.. Poeta jawił się w nim jednoznacznie jako obrońca teorii geocentrycznej, który zasadę kopernikańską uważa za pomyłkęAndrzej Dziedzic, La Sepmaine de Guillaume du Bartas comme exemple de l’encyclopédisme scientifique, Studia Minora Facultatis Philosophicae Universitatis Brunensis, Brno 2004, s. 4.. Du Bartas nie zdołał ukończyć swojego następnego wielkiego poematu La Seconde Sepmaine (Drugi tydzień, 1584), poświęconemu dziejom ludzkości aż do sądu ostatecznego.