Po objęciu polskiego tronu przez elektora Fryderyka Augusta I i konwersji na wiarę katolicką powstały silne więzi między klasztorem a rodziną elektorską. Podczas wielkiej wojny północnej zakonnice zbiegły do Litomierzyc. Po ich powrocie, w latach 1716–1732 nastąpiła barokowa przebudowa klasztoru.
Po sekularyzacji klasztoru Neuzelle Marienstern przeszedł pod nadzór opactwa w Oseku w Czechach. W 1826 r. utworzono St.-Josephs-Institut – szkołę dla dziewcząt z internatem. W latach 1833–1872 zlikwidowano powinności feudalne we wsiach klasztornych. Podczas Wiosny Ludów pojawiły się niezrealizowane plany sekularyzacji. W 1871 r. wprowadzono na mocy papieskiej decyzji postanowienia o surowej klauzurze.
W 1923 r. w klasztorze Marienstern obradował pierwszy synod odrodzonej diecezji miśnieńskiej. Na początku rządów hitlerowskich zlikwidowano szkołę klasztorną. Podczas II wojny światowej zakwaterowano w opactwie przesiedleńców z Besarabii. W 1945 r. część zakonnic uciekła do Oseku. W czasach powojennych majątek ziemski klasztoru przeszedł pod nadzór biskupa miśnieńskiego. Na polecenie władz państwowych zamknięto browar. W 1973 r. otwarto ośrodek dla niepełnosprawnych dziewcząt. W latach 1966–1998 przeprowadzono remont kościoła i klasztoru.