wyposażone w trzy koła zębate o różnych rozmiarach, lecz są one stosowane niemal wyłącznie przez amatorów.
Klasyczna rama składać się musi z głównego trójkąta o określonych przez UCI rozmiarach maksymalnych i minimalnych, trójkąta tylnego oraz przednich widełek, których rozmiary i budowa są także ściśle zdefiniowane przez organizację.
Charakterystyka – współcześnie Najważniejszym celem współczesnych producentów osprzętu i ram do rowerów szosowych jest osiągnięcie jak najmniejszej masy, przy zachowaniu:
jak największej sztywności bocznej (wpływa na efektywność energetyczną), jak największej liczby przełożeń, jak najmniejszego oporu aerodynamicznego produkowanych rowerów,
nie przekraczając przy tym norm i definicji narzucanych przez UCI, według których waga roweru nie może być mniejsza niż 6,8 kg. Ten przepis został wprowadzony w 2000 roku dla bezpieczeństwa kolarzy (dążenie do zmniejszania masy roweru mogłoby skutkować zmniejszeniem wytrzymałości poszczególnych elementów). Postęp w zastosowaniu włókien węglowych oraz żywic sprawił jednak, że obecnie rowery mogą być dużo lżejsze (w granicach 4,5 kg), a przy tym zachowywać odpowiednią wytrzymałość i sztywność.