Architektura katedry Gotycka katedra, zbudowana w całości z kamienia, trójnawowa, orientowana bazylika, z nawą poprzeczną, wysokim (27 m.) prezbiterium zamkniętym trójboczną absydą. Prezbiterium obiega ambit, do którego przylega od wschodu trójbocznie zamknięta kaplica Mariacka, która jest nakryta osobnym dachem. Na zewnątrz ściany są oszkarpowane, szkarpy ambitu są pokryte bogatą dekoracją kamieniarską i zwieńczone pinaklami.
Ściany nawy głównej i prezbiterium wspierają łuki oporowe. Elewacje ścian bocznych transeptu są zwieńczone trójkątnymi szczytami, dekorowanymi ślepymi maswerkami. Światło wpada do wnętrza przez wielkie ostrołukowe okna z bogatą dekoracją maswerkową. Dekoracja figuralna skupiona jest głównie na północnym portalu: w tympanonie scena Zaśnięcia NMP, w archiwoltach przedstawienia Sybilli i Proroków, pojedyncze figury występują w różnych częściach kościoła. Fasada, wczesnogotycka, wielokrotnie przebudowywana ostatnio w. 2 poł. XIX zwieńczona dwoma wieżami w których znajduje się zespół zabytkowych dzwonów – Osanna z 1454 o wadze 5500 kg, wys. 198,5 cm., odlany przez ludwisarza Johannesa Florisa, czy dwa Henryka Campina – Św. Wawrzyniec, (1 200kg/124,5 m) i Maria Magdalena (800 kg/108,5 cm)