Dorobek naukowy Wiedemann opisał jako pierwszy wiele nieznanych wcześniej zespołów wad wrodzonych. Wprowadził do medycyny terminy zespołu Proteusza i czaszki o kształcie trójlistnej koniczyny (Kleeblattschädel-Syndrom). W 1961 roku jako jeden z pierwszych zaalarmował środowisko lekarskie w obliczu katastrofy talidomidowej, postulując egzogenną przyczynę malformacji kończyn dzieci.
Nazwisko Wiedemanna upamiętnia szereg eponimów określających zespoły wad wrodzonych: zespół Beckwitha-Wiedemanna zespół Genée-Wiedemanna zespół Holtermüllera-Wiedemanna zespół Maroteaux-Sprangera-Wiedemanna zespół Sprangera-Wiedemanna zespół Stüve-Wiedemanna zespół dysmeliczny Wiedemanna (zespół Wiedemanna I, zespół Wiedemanna-Lenza) zespół Wiedemanna-Rautenstraucha choroba Wiedemanna-Sprangera zespół Wiedemanna-Tolksdorfa.
Wybrane prace Monografie i książki
Artykuły Holtermüller K, Wiedemann HR. Kleeblattschädel-Syndrom. Med Monatsschr 14, ss. 439–446 (1960) Wiedemann H-R, Glatzl J. Follow-up of Ullrich’s original patient with ‘Ullrich-Turner’ syndrome. Am J Med Genet 41, ss. 134–136 (1991)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lozannie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Jenie Kategoria:Niemieccy genetycy Kategoria:Niemieccy pediatrzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Bonn Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi