Pierwsza część wyjaśnia ogólnie zasady dyscypliny oraz takie kwestie jak: sposób znalezienia właściwego miejsca dla praktyki, czy rozpoznanie właściwego mistrza. Druga część opisuje praktykę samatha, wyliczając medytacyjne obiekty (patrz: hasło Kammathana, czyli lista czterdziestu tradycyjnych przedmiotów medytacji). Uwzględnia się tu różne etapy koncentracji. Zawiera także szczegółowy opis pięciu skhandh (agregaty), ayatan, Czterech Szlachetnych Prawd i prawa współzależnego powstawania (paṭiccasamuppāda). W tej części widoczny jest wielki wysiłek analityczny, jaki został włożony w wyjaśnianie tych zawiłych kwestii, charakterystyczny dla całej buddyjskiej filozofii. Czwarta część opisuje praktykę vipassanā w oparciu o rozwijanie mądrości (pañña). Podkreśla się tu różnorakie formy wiedzy, zdobyte w wyniku stosowania praktyki.
Siedem Kroków Porównanie między praktyką i "siedmioma wymienianymi wozami" wskazuje na soteriologiczny cel. Każde kolejne oczyszczenie jest warunkiem koniecznym, aby osiągnąć następne.