Brał udział w ruchu rewolucyjnym młodzieży. Został dwukrotnie aresztowany, po raz pierwszy w carskiej Rosji w roku 1906 za wydawanie rosyjskiego, nielegalnego pisma szkolnego. Przebywał w więzieniu w Taszkencie. Natomiast drugi raz w Austrii w roku 1916 za akcję do występowania z Legionów Polskich (więzienie w Lublinie). Od 1909 był działaczem organizacji o charakterze niepodległościowym i należał do Związku Strzeleckiego – którego był organizatorem w Paryżu, PPS, Związku Walki Czynnej, a także Filarecji. Ponadto był członkiem Samopomocy Młodzieży Akademickiej (bojkotowej).
W czasie I wojny światowej, od 6 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich, gdzie otrzymał przydział do 1 pułku piechoty, a następnie do 4 pułku piechoty. 6 grudnia tego roku został ranny w Marcinkowicach. Brał udział w walkach na Lubelszczyźnie i Wołyniu. Służbę zakończył w stopniu kapitana. Po kryzysie przysięgowym uwięziono go w Lublinie, a po zwolnienie pracował w Polskiej Organizacji Wojskowej na Chełmszczyźnie i Ukrainie. Za postawę wykazaną podczas wojny, 17 maja 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.