Niektórzy przypisują jej jeszcze większą dawność, sięgającą czasów Mojżesza, a w części nawet dwunastu patriarchów, Henocha i Adama. Cały ten korpus tradycji egzegetycznej, logiczny i teologiczny system, w którym ugruntowana jest tradycja ustna, określamy mianem rabinizmu. Współcześnie judaizm reformowany dopuszcza do stanowiska rabina również kobiety.
Rabini wojskowi w II Rzeczypospolitej W Wojsku Polskim w II Rzeczypospolitej był to także tytuł duchownego wojskowego wyznania mojżeszowego odpowiadający randze: rabin – kapitana (kapitana marynarki) starszy rabin II klasy – majora (komandora podporucznika) starszy rabin I klasy – podpułkownika (komandora porucznika) naczelny rabin – pułkownika (komandora)
W latach 1920–1927 tytuł naczelnego rabina przysługiwał duchownemu, który pełnił funkcję szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego wyznania mojżeszowego (w latach 1927–1929 – szefa Wydziału Wyznania Mojżeszowego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych, w latach 1929–1935 – szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego, w latach 1935–1939 – szefa Głównego Wojskowego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego).
Przypisy
* Kategoria:Zawody związane z judaizmem