W 1827 mieszkańcy wyspy na kilka lat wyswobodzili się spod tureckiego panowania. mały|lewo|Flaga Wolnego Państwa Ikarii W ponownym zrywie wolnościowym, 17 lipca 1912 wyspiarze szturmem zdobyli siedzibę tureckiego garnizonu. Dzień później proklamowano utworzenie Wolnego Państwa Ikarii, którego prezydentem został Joannis Malachias. Mieszkańcom niepodległej Ikarii udało się sformować regularne wojsko i stworzyć własny system pocztowy. 4 listopada 1912 rząd Ikarii podjął decyzję o przyłączeniu się do Grecji.
Wyspa doznała strat ludności podczas II wojny światowej w wyniku okupacji włoskiej, a następnie niemieckiej, głównie wskutek głodu.
Po wojnie domowej w latach 1946–1949 grecki rząd wykorzystał tę wyspę jako miejsce internowania (przymusowego osiedlenia) około 15 tysięcy pokonanych komunistówWiesława Rusin: Grecja. Praktyczny przewodnik, dz. cyt., s. 465.. Odtąd wielu miejscowych zaczęło sympatyzować z partiami lewicowymi i komunizmem, dlatego Ikaria bywa nazywana „czerwoną skałą”.