Opinia generała Żeligowskiego, oficera byłej armii rosyjskiej, nie wpłynęła na zmianę decyzji o przeniesieniu generała Kraussa w stan spoczynku, jednak niewątpliwie przyczyniła się do spensjonowania pułkownika Tarabanowicza, co nastąpiło pięć miesięcy później.
W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę o powierzchni 13 ha w Markowiczach (gmina Chorów, powiat horochowski). W 1936 przeprowadził się do Zułowa.
Po agresji sowieckiej na Polskę w 1939 przeniósł się do Krakowa. Tam 25 lipca 1945 zmarł. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie.
Był żonaty ze Stefanią z Drzymalików, z którą miał syna Alfreda Henryka Mariana (ur. 1902), doktora wszech nauk lekarskich, podporucznika lekarza pospolitego ruszenia Wojska Polskiego, w 1936 dyrektora Szpitala Międzykomunalnego w Baranowiczach.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2401 – 19 lutego 1922. Krzyż Walecznych czterokrotnie. (po raz pierwszy w 1921 „za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny”) Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką
Przypisy
Bibliografia