Najczęściej spotykaną kotwica jest kotwica Halla.
Kluza kotwiczna – otwór przechodzący z pokładu do burty, przez który przechodzi łańcuch kotwiczny i trzon kotwicy. Kluza zbudowana jest ze stalowej rury zakończonej u wylotu z jednej strony obramowaniem burtowym a z drugiej pokładowym.
Łańcuch lub lina kotwiczna – służy do połączenia kotwicy ze statkiem. Łańcuch kotwiczny składa się z poszczególnych odcinków, zwanych przęsłami lub fachowo szaklami. Służą one do rozłączenia łańcucha w razie jego uszkodzenia celem wymiany uszkodzonej części. Każde przęsło ma długość 27,5 metra. Poszczególne przęsła są łączone między sobą ogniwem łącznikowym (łącznikiem Kentera) lub klamrą łącznikową (szeklą). Każde ogniwo Kentera jest oznaczone, tak aby było widać ile jest łańcucha w wodzie.
W Polskiej Marynarce Wojennej, aby określić długość wyluzowanego łańcucha kotwicznego, oznakowuje się go przez założenie opasek z drutu na rozpórki ogniw i maluje się ogniwa co 20 metrów w następujący sposób: 20 m – jedno ogniwo czerwone 40 m – dwa ogniwa czerwone itd. 100 m – pięć ogniw czerwonych 120 m – jedno ogniwo białe 140 m – dwa ogniwa białe itd. 200 m – pięć ogniw białych 220 m – jedno ogniwo czerwone itd.