W 1903 roku był jednym z inicjatorów powstania w Kole kortu tenisowego.
W 1904 roku zmarł jego ojciec, w związku z czym wraz z bratem, Stefanem, odziedziczył fabrykę. Czesław zajmował się wówczas prowadzeniem działu sprzedaży. W 1909 roku wyroby fabryki otrzymały złoty medal na Wystawie Przemysłu i Rolnictwa w Częstochowie w 1909 roku, a w 1912 roku złoty medal Muzeum Rzemiosł i Sztuki Stosowanej w Warszawie oraz Grand Prix na Wystawie Rzemieślniczej w Kaliszu. Podczas rewolucji 1905 roku był jednym z liderów wielkiego wiecu, jaki 8 listopada 1905 roku odbył się na dziedzińcu fabryki fajanasu.
Po wybuchu I wojny światowej wyjechał z rodziną do Warszawy, a następnie do Kijowa. W 1915 roku powrócił jednak do Koła, fabryka została jednak zdewastowana przez Niemców. Podczas I wojny światowej jego podpisem zostały opatrzone pieniądze zastępcze wyemitowane przez Magistrat Miasta Koła. Na początku 1918 roku był wydawcą kilku numerów gazety „Głos Koła”. 3 maja 1918 roku był jednym z liderów obchodów rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja.