Strop ten wynalazł w końcu XIX w. Johann Franz Kleine z Essen, który opatentował go (DRP nr 71102) w 1892 r. W oryginalnej wersji Kleinego konstrukcja składała się z belek stalowych, pomiędzy którymi umieszczone były płyty kamienne lub ceramiczne zespolone zaprawą ze zbrojeniem w postaci płaskowników lub prętów.. mały|Oryginalna reklama stropu Kleinego, autorstwa Hansa Ungera, 1897 r. Dla rozpiętości powyżej 5,0 m wykazuje dość duże ugięcia i z tego powodu w celu zmniejszenia ugięć należy belki podeprzeć w środku ich długości i obetonować górną część belki ponad płytą. Płyta współpracuje wtedy przy zginaniu z belką, co zwiększa jej wytrzymałość i sztywność. W konstrukcji Kleina wykonywane są również nadproża drzwiowe i okienne w budynkach o konstrukcji murowanej. thumb|center|400px|Strop Kleina
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Stropy