Pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej odniósł na przełomie 1973 i 1974 roku, zajmując IV miejsce (za Siergiejem Makaryczewem, Jozsefem Pinterem i Adamem Kuligowskim) w mistrzostwach Europy juniorów do lat 20 w Groningen. W 1975 podzielił III-IV miejsce (z Jonathanem Mestelem) w mistrzostwach świata juniorów do lat 20 w Tjentište, a na przełomie 1975 i 1976 roku zdobył brązowy medal w mistrzostwach Europy juniorów w tej samej kategorii wiekowej (rozegranych ponownie w Groningen). W następnych latach osiągnął szereg międzynarodowych sukcesów, m.in. w: Łodzi (1978, memoriał Kazimierza Makarczyka, I m.), Pamporowie (1982, dz. II m.), Atenach (1983, III m.), Soczi (1983, memoriał Michaiła Czigorina, dz. III m. za Anatolijem Wajserem i Jewgienijem Swiesznikowem), Niszu (1983, dz. I m. z Bosko Abramoviciem), Płowdiw (1984, dz. II m. za Jamesem Plaskettem, z Nigelem Shortem), Warnie (1985, dz. I m. z Elizbarem Ubiławą i Rainerem Knaakiem), Warszawie (1987, turniej strefowy, II m. za Jozsefem Pinterem), Clichy (1999, dz. I m. z Petyrem Welikowem), Bois-Colombes (1999, I m.), Robecchetto con Induno (2000, I m.), Arco (2000, dz. II m. za Władimirem Tukmakowem), Rijece (2001, dz. I m. z Petarem Welikowem), Plancoecie (2001, I m.), Condomie (2002, dz. I m.