W uznaniu zasług został członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie, PAU, Towarzystwa Orientalistycznego, Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkiem Komitetu Teorii i Historii Sztuki PAN.

Lata II wojny światowej spędził we Lwowie, pracując w instytucjach naukowych i kulturalnych miasta.

W 1945 wysiedlony ze Lwowa w akcji ekspatriacyjnej Polaków zamieszkał w Krakowie, gdzie w latach 1945–1951 był dyrektorem Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu. Urządził tam tymczasową ekspozycję zbiorów sztuki, gdyż najcenniejsze eksponaty (m.in. arrasy wawelskie) wywiezione zostały w 1939 do Kanady, zorganizował pracownie konserwacji zabytków.

W 1948 habilitował się na UJ i jako docent prowadził tam wykłady.

W 1955 otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia za pracę pt. Polskie tkaniny i hafty XVI–XVIII w.

Był żonaty ze Stefanią z domu Nikorowicz (1898–1982). Nie miał dzieci.

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Salwatorskim (sektor SC13, rząd 1, nr grobu 65).

mały|Grób prof.