Wszystkie niszczyciele weszły do służby w 1936 roku.
Opis konstrukcji Niszczyciele typu Le Fantasque były okrętami o kadłubie długim na 132,4 m (125,4 m na KLW), podzielonym na 19 przedziałów wodoszczelnych. W części dziobowej znajdowały się kubryki marynarzy i podoficerów, pomieszczenia gospodarcze oraz komory amunicyjne dziobowych armat. W środkowej części okrętu umieszczono urządzenia napędowe, zaś na rufie kajuty oficerów, komory amunicyjne armat rufowych i artylerii przeciwlotniczej oraz skład bomb głębinowych.
Napęd niszczycieli stanowiły cztery kotły parowe, umieszczone po jednym w oddzielnych kotłowniach, dostarczające parę do dwóch turbin, napędzających dwie śruby. Projektowana moc siłowni wynosiła 74 000 KM, w rzeczywistości udało się osiągnąć moc od 94 000 do 102 000 KM, co zapewniało jednostkom prędkość maksymalną (na próbach) do 45 w. Kotłownie i maszynownie były umieszczone w układzie naprzemiennym, co zapewniało większą szansę zachowania możliwości manewrowania w przypadku pojedynczego trafienia w śródokręcie. Taki układ siłowni wpłynął na wygląd niszczycieli - spaliny były odprowadzane przez dwa szerokie i rozmieszczone daleko od siebie kominy.