W 1937 r. ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Moskwie. W 1938 r. został kierownikiem kursów oficerskich Floty Czarnomorskiej. 4 marca tego roku awansował na pułkownika. W latach 1939–1940 sprawował funkcję szefa oddziału szkolno-wojskowego sztabu Akademii Wojskowej im. Kirowa. W listopadzie 1939 r. awansował do stopnia kombriga. W kwietniu 1941 r. został komendantem morskiej szkoły wojskowej w Lipawie, od 21 maja w stopniu generała majora. Po najeździe Niemiec na ZSRR 22 czerwca, uczestniczył w obronie miasta, dowodząc jednym z odcinków. 7 lipca został schwytany przez b. członków łotewskiej organizacji paramilitarnej Aizsargi i przekazany Niemcom. Osadzono go w oflagu w Hammelburgu. Wkrótce podjął kolaborację z Niemcami. Został członkiem prezydium Komitetu Walki z Bolszewizmem, utworzonego pod patronatem VI Oddziału RSHA. Napisał pismo do dowództwa niemieckiego, w którym zaproponował sformować oddziały wojskowe z jeńców wojennych z Armii Czerwonej. W listopadzie wstąpił do Rosyjskiej Narodowej Partii Robotniczej, zostając później członkiem jej komitetu i partyjnego sądu. W kwietniu 1942 r., po likwidacji przez Niemców Komitetu Walki z Bolszewizmem, został przeniesiony do innego oflagu, gdzie stanął na czele młodzieżowej szkoły kursów propagandowych.