18 kwietnia 1922 mianowany na prezesa Głównego Urzędu Ziemskiego. Po upadku rządu Władysława Sikorskiego (26 maja 1923) i powstaniu rządu koalicji Chjenopiasta premiera Wincentego Witosa podał się do dymisji ze służby państwowej.
Po przewrocie majowym wiceprezes rady nadzorczej Państwowego Banku Rolnego (PBR), od 27 września 1927 prezes banku. Od 20 marca 1932 był ministrem rolnictwa oraz ministrem reform rolnych w rządzie Aleksandra PrystoraMonitor Polski z 21 marca 1932 r. Nr 66. Miał za zadanie scalenie tych ministerstw, co nastąpiło 1 lipca 1932, gdy został ministrem rolnictwa i reform rolnychMonitor Polski z 1 lipca 1932 r. Nr 148. Funkcję tę pełnił do 10 maja 1933Monitor Polski z 10 maja 1933 r. Nr 107 . Po wykonaniu misji scaleniowej i odejściu z rządu powrócił na stanowisko prezesa Państwowego Banku Rolnego. Od 4 lipca 1935 do 11 lutego 1936 był przejściowo dyrektorem PBR. 12 maja 1938 odszedł na emeryturę.
Był członkiem Rady Głównej Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w 1939Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 211., członkiem loży wolnomularskiej w Warszawie w czasach II RzeczypospolitejLudwik Hass, Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s.