Tuż przed przyssawką brzuszną znajduje się otwór płciowy, zaś na samym końcu ciała jest mały otworek, będący zakończeniem esowatego kanału wydalniczego.
Jaja mają długość 26–30 µm (czasem 35 µm) i szerokość 10–15 µm (czasem 19 µm). Otacza je cienka, jasnożółto-brązową otoczka z wieczkiem (operculum) na przednim biegunie i małym wyrostkiem na tylnym.
Cykl życiowy thumb|left|300px|Cykl życiowy przywry chińskiej Przywra chińska pasożytuje w przewodach żółciowych w wątrobie. Postać dorosła może wytwarzać w ciągu doby nawet 1000 jaj (każde z nich zawiera w sobie w pełni ukształtowane miracydium), które są wydalane do środowiska wraz z kałem, a następnie zjadane przez słodkowodne ślimaki z rodzajów: Parafossarulus, Bulimus, Semisulcospira, Alocinma i Melanoides, będących pierwszym żywicielem pośrednim. Najczęściej są to: Parafossarulus manchouricus i P. striatulus, Bulinus fuchsianus oraz Alocinma longicornis. W ich żołądkach wylęgają się miracidia, które aktywnie przechodzą do jamy ciała ślimaka, by tam przekształcić się w sporocysty, tworzące po miesiącu redie. Te zaś po 4–5 tygodniach przekształcają się w cerkarie, charakteryzujące się masywnym i długim ogonkiem.