W latach 1957−1960 oficer ds. inżynieryjnego zabezpieczenia działań Biura Studiów Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, na czele którego stał gen. dyw. Stefan Mossor, a następnie gen. bryg. Franciszek Skibiński. W latach 1960–1961 przebywał na praktyce jako zastępca dowódcy do spraw liniowych i szef sztabu 2 Ciężkiej Brygady Saperów w Kazuniu Nowym. W latach 1961−1963 szef samodzielnego oddziału służby drogowej w Sztabie Generalnym WP, a od października 1963 zastępca szefa Komunikacji Wojskowej ds. wojsk kolejowo-drogowych w Głównym Kwatermistrzostwie Wojska Polskiego. W lipcu 1967 brał udział w Misji Rozpoznawczej w Hanoi w Północnym Wietnamie pod kierownictwem gen. dyw. Tadeusza Tuczapskiego, której celem było zapoznanie się z doświadczeniami obrony terytorium państwa w warunkach trwającej wojny, a także taktyką lotnictwa USA i wietnamską obroną przeciwlotniczą. 3 października 1967 Rada Państwa PRL mianowała go na stopień generała brygady. Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze 10 października 1967 przewodniczący Rady Państwa Edward Ochab.