W 1964 uzyskał stopień doktora nauk technicznych (specjalność wodociągi i kanalizacja) na podstawie pracy zrealizowanej pod kierunkiem profesora Ignacego Piotrowskiego. W 1978 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. Jego dorobek naukowy obejmuje 120 publikacji, w tym 11 książek. Był promotorem 23 przewodów doktorskich. Pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego Państwowej Rady Ochrony Środowiska, był członkiem Krajowej Rady Gospodarki Wodnej. Od wczesnych lat swojej działalności naukowej był członkiem Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych, którego był też Prezesem. Był członkiem Komitetu Gospodarki Wodnej Polskiej Akademii Nauk. W 1983 został członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR – PPS – powstania PZPRTrybuna Robotnicza, nr 277, 29 listopada 1988, str. 5.
Zmarł po ciężkiej chorobie 20 września 2003. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie 26 września 2003 (kw.