Największymi potwierdzonymi kraterami uderzeniowymi w Układzie Słonecznym są: Nazwa Mapa lub zdjęcie Średnica [km] Ciało niebieskie Utopia Planitia 80px 3200 Mars Basen Biegun Południowy – Aitken 80px 2500 Księżyc Hellas Planitia 80px 2100 Mars Argyre Planitia 80px 1800 Mars Caloris Basin 80px 1550 Merkury Isidis Planitia 80px 1500 Mars Mare Imbrium 80px 1120 Księżyc
mały|prawo|Topografia północnych nizin Marsa; nazwy jednostek na mapie są nieformalne Inne struktury uderzeniowe o podobnych rozmiarach mogły nie zostać do tej pory zaobserwowane lub zidentyfikowane (z powodu niedostatecznej rozdzielczości zdjęć niektórych ciał, zwłaszcza dużych obiektów transneptunowych). Na północnej półkuli Marsa znajduje się rozległy obszar nizinny Vastitas Borealis, który jest podejrzewany o pochodzenie impaktowe już od lat 80. XX wieku. Mapa topograficzna północnej półkuli planety z 2005 roku ukazuje obniżenia terenu, w których można rozpoznać misy dwóch wielkich basenów uderzeniowych: Isidis i Utopia, oraz mniej pewnego, jeszcze rozleglejszego basenu Borealis.
Kratery uderzeniowe na Ziemi