Rząd może przez jakiś czas starać się utrzymywać dotychczasowy poziom wzrostu gospodarczego, np. przeznaczając ogromne środki na inwestycje i wspierając eksport krajowych produktów. Jednakże bez niezbędnych transformacji taka polityka gospodarcza jest nie do utrzymania na dłuższą metę i ostatecznie doprowadzi do załamania gospodarki.
Problem ten dotyczy przede wszystkim krajów Azji Południowo-Wschodniej. Mianem anoreksji gospodarczej określono sytuację w Japonii w latach 80. oraz obecny stan gospodarki Chin, z tym, że w Chinach zjawisko znaczącej przewagi eksportu nad importem występuje w skali nieporównywalnie większej niż kiedykolwiek w Japonii.
Zjawisko na przykładzie Japonii i Chin Inwestycje w środki trwałeNadwyżki handloweKonsumpcja prywatnaJaponia w latach 80. XX w.30% PKB4,5% PKB58% PKBChiny45% PKB9% PKB35% PKB
Na podstawie danych widać, jak niski jest popyt wewnętrzny w Chinach. Stanowi on zaledwie 35% PKB, w Japonii natomiast nawet w latach największego kryzysu nie spadł on nigdy poniżej 58% PKB. Chiny są zatem ściśle uzależnione od eksportu i zareagują bardzo silnie na wszelkie problemy gospodarcze i spadek konsumpcji na świecie.