Oboje dnia 19 września 1580 we Włodzimierzu zeznawali osobiście, że Łazarzowi Iwanickiemu, sędziemu grodzkiemu włodzimierskiemu i żonie jego, oddają w zastaw za pożyczone przez nich gotówką 400 kop litewskich groszy, swoje dobra Czestny Kres w powiecie włodzimierskim, z dworem, bojarami itd. aż do ś. Szymona 1583. Byli księstwo widać bardzo biedni, bo robili to z koniecznej potrzeby "ku swojej welikoj a pilnoj potrebie." Czestny Krest, było to Właściwie nazwanie monasteru i cerkwi, które się wznosiły na jakiejś wyspie; było to więc dobra duchowne, własne Czartoryskich, nieobdłużone; wyraźnie tak stoi w zeznaniu. Jeżeliby książę nie wykupił do terminu dóbr tych, Iwanicki miał je trzymać jeszcze na dalsze trzy lata. Nie może być tutaj mowy o dziesiejszym Czarnym Ostrowiu. W 1582 książę spisywał swój testament. Ostatnią o nim wiadomość mamy z dnia 24 kwietnia 1583 roku, w testamencie kniazia kurbskiego, ale już wtedy książę nie żył. Kurbski pisze tam, że spłacił Michałowi tysiąc kop groszy litewskich, zabezpieczonych na Smedynie i osobno 500 kop groszy za prawo dożywotniego władania tym majątkiem. Miał książę syna Jerzego i kilku innych, ale ich nieznamy z imienia, znać to z testamentu, który napisał. Stąd Niesiecki się domyśla, że jeden z tych synów mógł być Hieronim, któremu Zygmunt August dał dowództwo nad wojskiem kijowskiem.