Po uzyskaniu niepodległości przez kraj Espérance stał się najbardziej utytułowanym klubem w Tunezji. Stał się popularny nie tylko dzięki zdobytym tytułom, ale także spektakularnego i agresywnego stylu gry. W 1963 roku trener Abderrahmane Ben Azzedine, zainspirowany futbolem we Włoszech, zmienił styl gry na bardziej defensywny.
W latach 70. klub odkrył wiele tunezyjskich piłkarskich talentów jak Tarak Dhiab, Temime Ben Abdallah later Lahzami, Abdelmajid Ben Mrad, Machouche, Abdelkader, Raouf El Meddeb, Kochbati, Ridha Akacha, Adel Latrache, Lassad Dhiab i wielu innych. Wszyscy ci zawodnicy zostali odkryci i wzięci z wielu regionów Tunisu.
W latach 90. Espérance wywalczył wszystkie możliwe tytuły na kontynencie afrykańskim: Puchar Zdobywców Pucharów Afryki, Puchar CAF, Afrykański Puchar Mistrzów i Superpuchar Afryki, a także arabskie i afro-azjatyckie puchary.
Wraz z początkiem XXI wieku klub nie wywalczył żadnego trofeum w Afryce, ale często kwalifikował się do wyższych rund Ligi Mistrzów. Do 2005 roku zostawał mistrzem Tunezji siedmiokrotnie z rzędu.