We wrześniu została przerzucona do północnych Włoch.
W listopadzie 1943 roku została skierowana na front wschodni, weszła w skład 1 Armii Pancernej Grupy Armii Południe. Od grudnia do lutego 1944 roku uczestniczyła w walkach o odblokowanie Czerkas. W marcu 1944 roku poniosła ciężkie straty w czasie odwrotu znad dolnego Dniepru.
W lipcu 1944 roku przerzucona została na ziemie polskie, gdzie walczyła broniąc się na linii rzeki San. We wrześniu 1944 roku, w związku z ofensywą radziecką, została przerzucona na Węgry, gdzie brała udział w kontrnatarciu pod Debreczynem. Pod koniec grudnia 1944 roku została przerzucona na Słowację, a w lutym 1945 roku do Prus Wschodnich.
W trakcie walk na terenie Prus Wschodnich została rozbita przez Armię Czerwoną, resztki rozbitych oddziałów w marcu 1945 roku zostały ewakuowane drogą morską do Szlezwik-Holsztynu. Skapitulowała w maju 1945 roku przed wojskami brytyjskimi.
Dowództwo dywizji Dowódcy gen. kaw. Kurt Feldt (1941 – 1942) gen. wojsk panc. Bruno Ritter von Hauenschild (1942) gen. por. Arno von Lenski (1942 – 1943) gen. wojsk panc. Maximilian Freiherr von Edelsheim (1943 – 1944) gen.