Antoni Mazanowski (ur. 10 sierpnia 1858 w Horostycie, zm. 24 listopada 1916 w Krakowie) – polski historyk i krytyk literacki, pedagog. Brat Mikołaja Mazanowskiego.
Życiorys
Początkowo studiował filologię polską i klasyczną na Uniwersytecie we Lwowie, następnie w Bazylei i Monachium. Od 1891 przez większość życia pracował jako nauczyciel we Lwowie, Podgórzu i Krakowie. W 1912 prowadził również wykłady na Wyższych Kursach im. A. Baranieckiego.
Był popularyzatorem i autorem książek o charakterze komentarzy i podręczników w wydawnictwie Zuckerkandla w Złoczowie. Zajmował się szczególnie literaturą epoki romantyzmu i Młodej Polski, a także twórczością Kochanowskiego, Krasickiego, Mickiewicza, Słowackiego, Konopnickiej, Wyspiańskiego, Tetmajera, drukując m.in. ich popularne portrety literackie. Pisywał do „Przeglądu Powszechnego”, w którym opublikował przekrojowe charakterystyki Młoda Polska w powieści, liryce i dramacie. Współpracował z bratem Mikołajem przy tworzeniu Podręcznika do dziejów literatury polskiej (1909;