Co prawda nie wiadomo czy studiował także sutry, jednak z jego tekstów można wywnioskować, że odbył także gruntowne studia doktrynalne. Gdy miał 19 lat otrzymał słynny kongan (chiń. Koan) Dziesięć tysięcy rzeczy powraca do jednego; do czego powraca to jedno? T’aego pracował nad tym konganem do 32 roku życia przebywając w klasztorze Kamno w stolicy Koryŏ, Kaesŏngu. Wtedy osiągnął swoje pierwsze przebudzenie. Napisał wtedy krótki wiersz: Wypiłem wszystkich buddów i patriarchów, Wszystkie góry i rzeki, Bez moich ust.
Kontynuował w dalszym ciągu praktykę, tym razem z konganem mu (chiń. wu) i po pięciu latach osiągnął ostateczne oświecenie. Miał 37 lat. Napisał wtedy następny wiersz: Kiedy przedarłem się przez solidną bramę, Czysty wiatr dmie z niepamiętnego czasu.
W cztery lata później zatrzymał się w klasztorze Chunghŭng na górze Samgak (pol. Trzech RogówKak – dotyczy narożnika, rogu np. ulicy itp.) w pobliżu HanyanguDzisiejszy Seul.. Rozpoczął nauczanie i w krótkim czasie przyciągnął tylu uczniów, że trzeba było w bliskim sąsiedztwie wybudować drugi klasztor, który otrzymał nazwę T’aego po mistrzu.