Pod koniec I wojny światowej stał na czele Komitetu Narodowego Polski, który był uznany przez państwa Ententy za namiastkę rządu polskiego na emigracji i przedstawicielstwo interesów Polski. Po obaleniu caratu przedłożył rządowi brytyjskiemu serię dokumentów z projektami odrodzonego państwa polskiego, w tym propozycje granicy wschodniej która miała włączyć do II Rzeczypospolitej wszystkie większe „wyspy” zwartych grup polskiej ludności na kresach wschodnich. Takie działanie dawałoby możliwości zapanowania nad ruchami odśrodkowymi, zdeterminowanymi lokalnymi nacjonalizmami (np. ukraińskim nacjonalizmem).
Autor inkorporacyjnej koncepcji państwa narodowego, zakładającej asymilację kulturową, naturalizację i polonizację ludności niepolskiej. Delegat Polski na konferencję paryską w 1919 i sygnatariusz traktatu pokojowego w Wersalu.