Tarczka owocnika ma zwykle jaskrawą barwę, od jaskrawoczerwonej i brązowej do (rzadziej) żółtej, w zależności od gatunku. Zarodniki po 8 w worku, jednokomórkowe, bezbarwne. Pyknidia powstają na szczycie podecjów, są brunatne lub czerwone.
Rozmnażanie Partner grzybowy (mykobiont) rozmnaża się płciowo przez zarodniki powstające w owocnikach. Wiele gatunków chrobotków rozmnaża się głównie lub wyłącznie wegetatywnie, rzadko lub wcale nie tworząc apotecjów. Bezpłciowo chrobotki rozmnażają się przez soredia i izydia, niektóre gatunki za pośrednictwem fragmentów plechy lub oderwanych łusek. Soredia powstają u wielu (ale nie wszystkich) gatunków. Gatunki z sorediami można rozpoznać po pylistym, mączystym nalocie. Izydia są większe, często brodawkowate, w postaci łatwo oddzielających się wyrostków służących do rozmnażania wegetatywnego. Są rzadkie i występują tylko u kilku gatunków. Siedlisko Chrobotki występują na odsłoniętym, otwartym gruncie, na próchnicy w lasach, na odsłoniętym torfie, rozkładającym się martwym drewnie, rzadko na korze żywych drzew i bezpośrednio na kamieniach. Wiele gatunków można znaleźć rosnących razem w tych siedliskach. Większość gatunków preferuje kwaśne gleby i słoneczne, dobrze oświetlone miejsca.