Pułk znalazł się w 1 Brygadzie 2 Dywizji Piechoty.
Dyslokacja pułku Miejsca dyslokacji pododdziałów pułku w 1830: sztab - Zamość 1 batalion - Komarów 2 batalion - Tarnogóra
Pełniło w nim wówczas służbę 62 oficerów, w tym jeden pułkownik, trzech podpułkowników, jeden major, piętnastu kapitanów, trzynastu poruczników i dwudziestu dziewięciu podporuczników oraz kapelan, audytor, lekarz sztabowy i dwóch lekarzy batalionowych, tworzący razem sztab niższy. Ogółem posiadał 2035 żołnierzy, z tego pod bronią 1898
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Józef Czyżewski (22 lutego 1815) płk Wincenty Wolski (1827) ppłk Klemens Jórski (28 lutego 1831) płk Piotr Kiekiernicki (6 kwietnia 1831) ppłk Adam Wolski (13 czerwca 1831)
Oficerowie: Franciszek Kacper Fornalski
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: Kałuszyn (17 lutego 1831), Janówek (18 lutego 1831), Wawer (19 lutego 1831), Olszynka Grochowska (19 lutego 1831), Grochów (25 lutego 1831), Uściług (5 marca 1831), Dębe Wielkie (31 marca 1831), Mińsk (26 kwietnia 1831), Rajgród (29 maja 1831), Waka (17 czerwca 1831), Wilno (19 czerwca 1831) Plembork (5 lipca 1831). W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją żołnierze pułku otrzymali 36 Krzyży Orderu Virtuti Militari (2 kawalerskie, 19 złotych i 15 srebrnych).