Najczęstszą drogą zakażenia się jest przewód pokarmowy. Resztki pokarmowe i psujące się części padłych ryb są najczęstszą formą zakażenia. Inną, również ważną drogą jest infekcja poprzez zranioną skórę lub poprzez skrzela. Po wejściu do ciała, mycobacterium dostaje się do układu krążenia a następnie tą drogą atakuje inne narządy wewnętrzne. Nosicielami mycobacterium mogą być oprócz pokarmu, również ślimaki słodkowodne. Okres inkubacji wynosi około 6 tygodni (zależny od temperatury), przeżywalność prątków na dnie – 4 – 5 dni.
Rozpoznawanie Objawy początkowe trudne do rozpoznania. Choroba podobna do objawów posocznicy u ryb lub ichtiosporidiozy. W diagnozie należy również wziąć pod uwagę nokardiozę.
Choroba objawia się utratą apetytu i chudnięciem. Brzuch rozdęty, ogólne osłabienie. Ryby „stojąc" w kącie akwarium bądź między gęstą roślinnością wykonują drgające ruchy płetwą ogonową. Niekiedy zaobserwować można zaburzenia równowagi. Kolory ulegają zmętnieniu, ryby tracą żywą barwę. W niektórych częściach ciała można zaobserwować uszkodzenia i wypadanie łusek, a nawet ubytki skóry. Na skórze mogą pojawić się przekrwienia i otwarte rany. Postrzępione brzegi płetw, ich podstawy bywają czasem przekrwione. Następuje tzw. wytrzeszcz oczu, w następstwie tych zmian mogące powodować ślepotę.