Według etatu pułk miał liczyć 2695 ludzi, rekrutowanych (podobnie jak 10 ppl) z Gwardii Ruchomej Województwa Krakowskiego. Zgodnie z raportem Regimentarza Lewego Brzegu Wisły Gwardia Ruchoma w tym województwie liczyła 6033 rekrutów. Pod koniec stycznia pułk miał liczyć 3046 żołnierzy. W wykazach Komisji Wojskowej Rządu Stan obecnych do boju pojawia się dopiero 6 kwietnia 1831 w liczbie 1941 żołnierzy (2 bataliony) w składzie garnizonu warszawskiego. W składzie armii polowej był wykazywany od 5 czerwca 1831 w ramach odrębnej komendy gen. Bielińskiego, licząc 1504 osoby w 2 batalionach, ponadto 3. batalion (363 żołnierzy) pozostawał w garnizonie warszawskim. 6 lipca wchodził w skład 1 DP gen. Rybińskiego, licząc 1769 ludzi w 3 batalionach. Potem odkomenderowany do garnizonu Modlina. 8 października, przed przekroczeniem granicy pruskiej, liczył 1126 ludzi.
Walki pułku Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.
Bitwy i potyczki: pod Kockiem (14 i 17 czerwca 1831)
W 1831, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 5 złotych krzyży Orderu Virtuti Militari.
Żołnierze pułku Pułkiem dowodzili: płk Samuel Józef Różycki ppłk Józef Godlewski (od 14 lipca 1831, od 4 października płk) Adiutanci ppor.