Dziś stoki wschodnie góry należą do Kamesznicy w powiecie żywieckim, a stoki zachodnie do Istebnej w powiecie cieszyńskim.
Szczyt buduje soczewka gruboławicowych, gruboziarnistych piaskowców ciężkowickich, tworzących pod samym wierzchołkiem wychodnię skalną z niewielką jaskinią, znaną pod nazwą Jaskini w Gańczorce (Groty w Gańczorce).
Nazwa szczytu, według lokalnego podania, pochodzi od garncarza (w miejscowej gwarze: gańczorza), który miał tutaj mieszkać w samotności i tu umrzeć samobójczą śmiercią. Inne podania mówią, że miało to być od tego czasu miejsce tracenia skazańców i grzebania samobójców. (...), a właściwie tam wywożono ich na sanicach, pozostawiając własnemu losowi. Ostatnie klęczary-sanice, pozostawione ze zwłokami samobójcy, jeszcze można dziś zobaczyć – wspominał w połowie lat 30. XX w. istebniański proboszcz, ksiądz Emanuel Grim. Według Aleksego Siemionowa prawidłowa nazwa szczytu to Janoszka, taką nazwę podawał bowiem już Andrzej Komoniecki (1658–1728), autor „Chronografii albo Dziejopisu Żywieckiego”. Nazwę Gańczorka wprowadziła mapa austriacka pod koniec XIX wieku i nazwa ta utrzymała się na wszystkich późniejszych mapach.