Była ściśle powiązana z Ku Klux Klanem (który został założony przez American Experience: Grant, Reconstruction and the KKK) – ten był wobec niej lojalny, zaś Demokraci uczestniczyli jego działaniach.
Partia została zdominowana przez reformatorsko-postępową frakcję bourbonowych demokratów pod przywództwem Samuela J. Tildena i Grovera Clevelanda. Byli oni zwolennikami systemu waluty złotej oraz przeciwnikami bimetalizmu, imperializmu i ekspansji zamorskiej. Protestowali przeciwko korupcji, wysokim podatkom i cłom. Grover Cleveland wygrał wybory prezydenckie dwa razy, w 1884 i 1892 roku.
Wolne srebro i Nowy Ład (1890–1960) mały|Przywódcy partii Demokratycznej w 1913 roku: Franklin Delano Roosevelt (senator i późniejszy prezydent), Woodrow Wilson (prezydent), Josephus Daniels (sekretarz marynarki wojennej) i William Jennings Bryan (sekretarz stanu) W 1896 roku William Jennings Bryan wygłosił na konwencie Demokratów w Chicago słynną przemowę, która została później nazwana Cross of Gold Speech. Skrytykował on zwolenników systemu złotej waluty i opowiedział się za wolnym srebrem. To przemówienie zyskało mu wielu zwolenników i na długo uczyniło jednym z najbardziej wpływowych polityków w szeregach partii. Na tym samym konwencie zadecydowano o nominacji Bryana na kandydata w wyborach prezydenckich.