gdzie: – poziom produkcji przy pełnym zatrudnieniu, potencjalny dochód narodowy, – stan produkcji faktycznej, – naturalna stopa bezrobocia, – obecny stan bezrobocia, – współczynnik zamienności luki dochodowej i bezrobocia w Stanach Zjednoczonych od ok. 1965 wartość c wynosiła ok. 2–3, tak jak to zostało opisane powyżej.
Prawo Okuna, jak zapisano, jest trudne do użycia w praktyce, ponieważ oraz mogą być tylko oszacowane, a nie wyliczone. Częściej używaną i bardziej znaną formą prawa Okuna jest forma szybkości wzrostu i porównuje zmiany w produkcji do zmian w bezrobociu:
gdzie: i – zdefiniowane powyżej, – zmiana w produkcji faktycznej w danym roku do następnego, – zmiana w faktycznej stopie bezrobocia w danym roku do następnego, – średnia roczna stopa wzrostu produkcji.
Na chwilę obecną w USA k wynosi około 3% oraz c około 2, więc równanie można następująco zapisać:
Wykres na samej górze tej strony ilustruje prawo Okuna, mierzone kwartalnie.
Przekształcenia Zaczynamy od podstawowej formy prawa Okuna:
Biorąc roczne zmiany po obu stronach, otrzymujemy:
Dokonując dalszych przekształceń, otrzymujemy:
Mnożąc lewą stronę przez czego wartość zbliżona jest do jedności, otrzymujemy