Pod rządami al-Akhala (1017-1037) nasilił się konflikt dynastyczny między frakcjami, które sprzymierzały się czasem z Bizancjum, a czasem z Zirydami. Chociaż żadna z tych sił nie mogła opanować Sycylii na stałe, pod rządami Hasana as-Samsama (1040-1053) wyspa została podzielona na małe lenna. Dynastia Kalbidów wygasła w 1053, a w 1061 przybyli z południowych Włoch Normanowie pod wodzą Rogera I i rozpoczęli podbój, który zakończył się w 1091. Muzułmanom pozwolono pozostać i odgrywać ważną rolę w administracji, wojsku i gospodarce królestwa Normanów aż do XII wieku.
Pod władzą dynastii Kalbidów Sycylia, a szczególnie Palermo, była ważnym centrum gospodarczym w rejonie śródziemnomorskim. Muzułmanie wprowadzili uprawę cytryn, gorzkiej pomarańczy i trzciny cukrowej, a także bawełny i morwy dla hodowli jedwabników. Wybudowali również systemy nawadniające dla rolnictwa. Sycylia była też ważnym węzłem handlowym między Bliskim Wschodem a Afryką Północną i włoskimi republikami morskimi takimi jak Amalfi, Piza czy Genua.
Władcy Hassan al-Kalbi (948-964) Ahmad (964-969) Abu al-Kasim (970-982) – zginął w bitwie pod Stilo Dżabir al-Kalbi (982-983) Dżafar al-Kalbi (983-985) Abd-Allah al-Kalbi (985-990) Jusuf al-Kalbi (990-998) Dżafar al-Kalbi (998-1019) al-Akhal (1019-1037) Hasan as-Samsam (1040-1053)
Przypisy .
Bibliografia
Kategoria:Dynastie