Przebieg kryzysu Dostęp do zagranicznych rynków dłużnych papierów wartościowych stanowił główne źródło rozwoju banków islandzkich, w szczególności w latach 2003–2006. Wspomniane źródło finansowania zaczęło się jednak wyczerpywać, a zagraniczne agencje ratingowe wyraziły zaniepokojenie faktem, iż stosunek wielkości pożyczek udzielanych przez te banki do wielkości ich depozytów był niski w porównaniu z innymi (zagranicznymi) bankamiWersja ogólnodostępna decyzji urzędu nadzoru EFTA nr 290/12/COL z dnia 11 lipca 2012 r. w sprawie pomocy na restrukturyzację przyznanej na rzecz Landsbankinn (Islandia). ()..
Islandzkie banki komercyjne (w szczególności Landsbanki) zareagowały na zaistniałą sytuację, gromadząc depozyty za granicą. Od końca trzeciego kwartału 2006 r. do połowy 2007 r. wielkość depozytów klientów Landsbanki uległa potrojeniu – co stanowiło wzrost o niemal 10 mld EUR. Wzrost ten wynikał głównie z depozytów pozyskanych w oddziale Landsbanki w Wielkiej Brytanii, gdzie wartość depozytów detalicznych wzrosła z poziomu zerowego do 6,6 mld EUR, podczas gdy wartość depozytów hurtowych (w oddziałach w Wielkiej Brytanii i Holandii) wzrosła do 2,5 mld EUR.
29 września 2008 rząd Islandii przejął trzeci co do wielkości bank Glitnir.