Pomorzany, Pogodno i Niebuszewo (z tego powodu była nazywana Linią Obwodową Szczecina) oraz zakłady produkcyjne położone głównie nad Odrą – stocznie Vulcan i Stettiner Oderwerke oraz hutę, papiernię i cementownię, a w późniejszym czasie także fabrykę benzyny syntetycznej Hydrierwerke Pölitz (do 1945 r.; po 1969 r. Zakłady Chemiczne Police).
Według niemieckiego rozkładu jazdy pociągów Kursbuch z lat 1944–1945 (numer tabeli: 123k) po trasie kursowało 19 par pociągów – w tym po 1 parze na skróconych trasach Szczecin Gł. – Jasienica oraz Glinki – Trzebież Szcz. i 1 pociąg (½ pary) na trasie Szczecin Gł. – Police.
Po 1945 Po 1945 r. otwarto dla ruchu pasażerskiego przystanek Szczecin Gocław Towarowy, czynny do lat 70. Na początku lat 70. uruchomiono przy Zakładach Chemicznych przystanek Police Zakład. thumb|left|180px|Sieć kolejowa Szczecina Według Sieciowego Rozkładu Jazdy Pociągów z przełomu 1980/81 r. do Trzebieży kursowało 15 par pociągów, z czego aż 10 par zaczynało lub kończyło trasę na stacji Szczecin Turzyn. Do tego kursowały jeszcze inne pociągi (głównie lokalne dalekobieżne), które kończyły bieg na stacji Szczecin Niebuszewo. Podobny stan trwał aż do końca lat 80. XX wieku. W grudniu 1982 r. zakończono elektryfikację linii. W następnych latach zaczęto stopniowo ograniczać kursowanie pociągów. W 1990 r.