Ekrazyt () – nazwa kruszącego materiału wybuchowego, który stosowany był przede wszystkim w trakcie I wojny światowej przez armię Austro-Węgier, a obecnie ma znaczenie wyłącznie historyczne. Jego skład bazował na nitrozwiązkach aromatycznych bądź ich solach amonowych, jednak istnieją wątpliwości co do dokładnego składu tego materiału.
Historia thumb|Żołnierze 2 Armii austro-węgierskiej obok dwóch pocisków artyleryjskich wypełnionych ekrazytem (z lewej) do ciężkiej haubicy polowej kalibru 15 cm Ekrazytu zaczęły używać wojska austro-węgierskie w 1892 roku i stosowały go aż do końca I wojny światowej.. Zastąpił materiały bazujące na żelatynie wybuchowej, które cechowały się zbyt dużą na uderzenie i przestrzelenie pociskiem.. Ekrazyt stosowano m.in. do elaborowania pocisków artyleryjskich, zarówno do mniejszej artylerii górskiej jak 7 cm Gebirgskanone M.99, ale także ciężkiej artylerii polowej () i artylerii nadbrzeżnej. Stosowano go także w karabinowej amunicji wskaźnikowej. Produkcja odbywała się w Bratysławie w zakładach Kubina i Sierscha.