Uporządkowanie terminologii nie wpłynęłoby na stosowanie przepisów, ale byłoby wygodne.
Historia
Przepisy o dozwolonym użytku znajdowały się w ustawach z 1926 oraz z 1952. W pierwszej z wymienionych były one ujęte w art. 13–17, w rozdziale II, zatytułowanym „Ograniczenie prawa autorskiego”Ustawa z dnia 29 marca 1926 r. o prawie autorskiem ( ze zm.).. Zezwalały m.in. na użytek prywatny, przedruk i rozpowszechnianie utworów przez radio. W ustawie z 1952 przepisy o dozwolonym użytku znalazły się w art. 18–22, w rozdziale III, zatytułowanym „Treść prawa autorskiego”Ustawa z dnia 10 lipca 1952 r. o prawie autorskim ( ze zm.).. Zmiany dokonane w tej ustawie były wadliwe: niespójne i niedostosowane do stanu techniki. To w okresie obowiązywania ustawy z 1952 pojawiło się zjawisko masowego kopiowania na taśmy magnetyczne. W odpowiedzi zaproponowano nałożenie opłat reprograficznych.
Przepisy ustawy z 1994 dotyczące dozwolonego użytku kilkakrotnie nowelizowano. W 2004 i 2015 wprowadzono zmiany w celu dostosowania polskiego prawa do prawa Unii Europejskiej (dyrektywy 2001/29/WE). W zakresie dozwolonego użytku prywatnego dodano wymóg korzystania z „pojedynczych egzemplarzy” utworów.