Kariera polityczna W latach 1984–1988 podczas nauki w II Liceum Ogólnokształcącym im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie Zawisza był instruktorem podziemnego Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego. Studiował polonistykę i filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1993 ukończył pierwszy z tych kierunków (praca magisterska pt. Historiozofia w prozie historycznej Teodora Jeske-Choińskiego). W czasie studiów był prezesem Akademickiego Klubu Myśli Społeczno-Politycznej „Vade Mecum”, do którego wstąpił w 1988. Pod wpływem poznanego w Vade Mecum Wiesława Chrzanowskiego, założyciela i pierwszego prezesa Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego (ZChN), dołączył do tworzącej się wówczas partii. Współpracował z Włodzimierzem Blajerskim, pierwszym prezesem lubelskiego ZChN, który przygotowywał go na swojego następcę. Nawiązał również kontakt z , czołowym ideologiem tercerystycznej frakcji , wyłonionej w 1989 z neofaszystowskiego . Jako członek ZChN bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Wyborczej Akcji Katolickiej w wyborach parlamentarnych w 1991 oraz z ramienia Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna” w wyborach w 1993.