Po ukończeniu studiów w 1853 roku wrócił do Cieszyna, gdzie był pisarzem ziemskim odbywając praktykę adwokacką u Ludwika Kluckiego. Pracował jako notariusz w Cieszynie, rejent w Schildbergu na Morawach, Frysztacie i ponownie od 1881 w Cieszynie. Obok Pawła Stalmacha był czołowym działaczem polskim na Śląsku Cieszyńskim.

Twórczość Przyczynił się do założenia „Tygodnika Cieszyńskiego”, Czytelni Ludowej i Towarzystwa Rolniczego. Opublikował m.in. Pamiętnik prawniczy, Zbiór przysłów śląskich, Pieśni ludu śląskiego z okolic Cieszyna i Słownik dialektologiczny Śląska Cieszyńskiego. W 1848 roku napisał broszurę Nowości niesłychane dla śląskich chłopów oraz współpracował z powstałym w tym czasie „Tygodnikiem Cieszyńskim”. W 1889 roku jego Słownik dialektyczny Śląska Cieszyńskiego został nagrodzony przez Akademię Umiejętności. Był autorem pamiętników, wydanych w 1931 roku przez Jana Stanisława Bystronia.