Telewizja kodowana Splitter w kontekście telewizji cyfrowej (DVB) to urządzenie pozwalające korzystać z jednej czipowej karty abonenckiej (smart card) w kilku dekoderach. Urządzenia takie pracują w architekturze klient-serwer. W serwerze systemu umieszcza się kartę platformy cyfrowej, której usługi mają być udostępniane dekoderom. Klient systemu splittera ma zwykle kształt, który umożliwia umieszczenie go w szczelinie dekodera zamiast karty abonenckiej lub kształt osobnego modułu – tak zwanego serwera. Urządzenie takie nie pracuje bezpośrednio na sygnale wideo, a jedynie przesyła informacje niezbędne do jego zdekodowania, co ma miejsce w samym dekoderze (z pomocą algorytmu CSA). Transmisja danych pomiędzy elementami systemu odbywa się drogą przewodową (zwykle jest to czterożyłowy płaski kabel telefoniczny) lub bezprzewodową (najczęściej w otwartym paśmie częstotliwości ISM). To, czy kartę wybranego operatora można rozdzielić, zależy w głównej mierze od stosowanego przez nią systemu dostępu warunkowego). Pośród polskich platform cyfrowych