Źródło to istnieje do dziś i jest celem pielgrzymek milionów chorych, z których wielu daje świadectwo duchowego i fizycznego uzdrowienia po kąpieli w nim. Maryja poleciła też, by dziewczyna modliła się na różańcu.
Bernadetta była chorowitym dzieckiem; przez większość życia cierpiała na astmę. Przez sobie współczesnych była uważana za osobę naiwną i prostoduszną, a pomimo surowych przesłuchań, zarówno przez oficjeli Kościoła katolickiego, jak i rządu francuskiego, konsekwentnie obstawała przy swojej historii.
W 1866 roku wstąpiła do klasztoru Nôtre Dame de Nevers, unikając w ten sposób powszechnego zainteresowania, jakie budziła z powodu otrzymanych objawień. Spędziła w Nevers resztę swojego życia. Zmarła w wieku 35 lat na gruźlicę.
Beatyfikacja i kanonizacja thumb|Zmumifikowane ciało siostry Bernadetty z uzupełnionymi symulakrami twarzą i dłońmi po ekshumacji w 1925 roku W czasie procesu kanonizacyjnego w 1919 roku stwierdzono, że ciało Bernadety mimo upływu czasu pozostało nienaruszone.
W 1925 papież Pius XI, w obecności ostatniego z jej braci, ogłosił Bernadettę-Marię błogosławioną, a w roku 1933 tenże papież zaliczył ją uroczyście w poczet świętych.