Opis jaskini Długość jaskini wynosi 60 m. Jest kręta i rozgałęziona. Pierwsze 20 m to meandrujący korytarz, przy otworze o średnicy 1 m, potem zwężający się. Zakręca on pod kątem 180 stopni i tworzy zacisk. Za zaciskiem korytarz nieco rozszerza się i znajduje się w nim 3-metrowa studzienka z bogatą szatą naciekową (obecnie studzienka zawalona jest gruzem). Za studzienką korytarz biegnący w kierunku północno-wschodnim przechodzi w salkę o szerokości 1,5 m i wysokości 4 m. Jej strop i ściany pokrywają nacieki. Za salką znów znajduje się zacisk. Pierwotnie była to szczelina o szerokości około 15 cm. Był w niej silny przepływ powietrza, grotołazi rozkuli ją więc, by przejść do dalszych partii jaskini. Za zaciskiem znajduje się korytarz o długości 17 m, ale obecnie całkowicie zagruzowany. W połowie salki odchodzi jeszcze jeden, ciasny korytarz mający postać syfonu. Doprowadza on do salki o szerokości 2 m, długości 4 m i wysokości 2 m. Za nią znów korytarz z ciasnym, pionowym kominem. W jego górnej części znajduje się niewielka salka całkowicie zalana naciekowymi polewami. Polewy znajdują się także na stropie i ścianach korytarza za syfonem, pokruszone polewy zalegają także na jego dnieAndrzej Górny, Artur Kurek, Jaskinia Bez Nazwy, kwartalnik Jaskinie, wol. 5, 1986, s.