Jako przedstawiciel Katholische Volkspartei był w latach 1920–1926 członkiem rady miejskiej w Bielsku i wiceburmistrzem tego miasta. W styczniu 1927 wybrano go na miejsce zmarłego Thomasa Szczeponika przewodniczącym KVP, przemianowanej dwa tygodnie później na Deutsche Katholische Volkspartei (DKVP). Przewodniczył także organizacji niemieckich katolików w RP (Verband deutscher Katholiken in Polen).
W 1922 redagowane przez siebie "Ostschlesische Post" w Bielsku, przekształcił w mutację organu DKVP - "Der oberschlesische Kurier”, wydawanego w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów), którego został redaktorem naczelnym. Był to najpoczytniejszy ze wszystkich dzienników niemieckich w Polsce, miał dzienny nakład ok. 48 tys. egz. Do 1930 także przewodniczący rady nadzorczej wydawnictwa "Der Kurier G.m.b.H.".
Poseł na Sejm Śląski I, II i III kadencji (1922–1935), wybrany z listy DKVP. Wicemarszałek, przewodniczący Klubu Niemieckiego w Sejmie Śląskim. Senator RP II i III kadencji (1928-1935), wybrany z listy Bloku Mniejszości Narodowych (1928) oraz z listy niemieckiej (1930), z okręgu Katowice. Członek Komisji Prawniczej oraz Niemieckiego Klubu Parlamentarnego. Po 1928 bronił razem z ChD, NPR i PPS demokracji w województwie śląskim.