mały|Grób Mariana Sikory w kwaterze pallotyńskiej na Cmentarzu Bródnowskim Marian Sikora (ur. 10 marca 1915 w Habinghorst, Westfalia, zm. 21 lutego 2003 w Warszawie) – polski prawnik kanonista, duchowny katolicki, pallotyn.
Życiorys Był synem Piotra i Marii z domu Zapłata; mieszkał z rodziną w Polsce od stycznia 1919, w Wyskoci niedaleko Kościana, tam ukończył szkołę powszechną. W 1928 rozpoczął naukę w Collegium Marianum w Wadowicach na Kopcu, zdając egzamin dojrzałości w 1935. Po odbyciu pallotyńskiego nowicjatu w latach 1936-1938 studiował filozofię w domu zgromadzenia w Sucharach, a następnie teologię w seminarium w Ołtarzewie (1938-1942). Pierwsze przyrzeczenia pallotyńskie złożył w 1937 w Sucharach, święcenia kapłańskie otrzymał w 1941 w Warszawie. W okresie okupacji na tajnych kompletach zgłębiał wiedzę z filologii klasycznej. W 1944 dołączył ochotniczo do ludności Warszawy wysiedlanej po powstaniu warszawskim, pełniąc obok innych pallotynów - Wiktora Bartkowiaka, Augustyna Werochowskiego i Jana Maćkowskiego - posługę kapelana w obozie przejściowym w Pruszkowie.