Od 1703 mądra polityka Hrabiego, przyczyniła się do rozwoju parafii a także samego Offenbachu. Liczba mieszkańców wzrosła z 790 w roku 1700 do 1.500 w 1718, a do roku 1790 było już 6.000 mieszkańców. W przeciwieństwie do Frankfurtu - wolnego miasta Rzeszy, który swój rozwój zawdzięcza cechom, Hrabia przyczynił się do rozwoju przemysłu i fabryk. Z tego skorzystała pewna grupa hugenotów, która osiedliła się w mieście w 1703 roku. Wraz z nią podwoiła się liczba wiernych. Hugenoci ci mieli pieniądze, potrafili sami zapracować na swoje utrzymanie (w przeciwieństwie do pierwszej fali uchodźców), a Hrabia przydzielił im parcele w okolicach ulicy Kleiner Biergrund w samym centrum dzisiejszego miasta.
Hugenotom udzielono kolejnych praw. Mogli budować kościoły, szkoły, z Niderlandów sprowadzono dla nich pastora, który dostawał żołd od Hrabiego, ten jednak zażądał, aby do Offenbachu przybywali wyłącznie kupcy i rzemieślnicy. Hugenotom zapewniono także prawo wyboru własnego pastora, i co najważniejsze, pozostali samodzielni- nie połączono ich z parafią niemiecko-reformowaną. W tamtym okresie cały Offenbach był wyznania kalwińskiego.