POSIX i cpio Program cpio został ujednolicony w POSIX.1-1988. Zostało to porzucone w późniejszej rewizji, począwszy od POSIX.1-2001 ze względu na 8 GB limit pliku. Zamiast niego można użyć programu pax, który jest zgodny ze standardem POSIX, do odczytu i zapisu archiwów cpio.
GNU cpio Aplikacja GNU cpio jest powszechnym narzędziem, która może być użyta do dodawania danych do archiwów cpio i tar. Aplikacja cpio jest wolnym oprogramowaniem i jest dostępna ze strony domowej GNU.
Przykłady użycia Jeśli chcemy dodać do archiwum całe drzewo katalogów, komenda find może dostarczyć listę plików dla programu cpio: % find . -depth -print | cpio -ov > drzewo.cpio Aby rozpakować pliki z archiwum cpio, przekaż archiwum do programu cpio jako jego standardowe wejście Uwaga: Jeśli wykonamy polecenie z prawami roota, pliki, w naszym systemie plików, które już istniały, mogą zostać zastąpione przez te w obrazie cpio. % cpio -id < plik.cpio Flaga -i oznacza, że cpio rozpakowuje pliki, natomiast flaga -d informuje cpio, żeby tworzył katalogi, jeśli będzie to wymagane. Można też użyć flagi -v by wypisać wszystkie nazwy plików aktualnie rozpakowanych plików.